Verhalen van Margot
Blog
Hier neem ik je mee achter de schermen van mijn werk in de gezondheidszorg en mijn webshop. Soms zijn dat kleine momenten op de afdeling die onverwacht groot aanvoelen. Een blik, een gesprek, een stil gebaar dat blijft hangen. Soms zijn het verhalen over het creëren van iets tastbaars — een geborduurd item dat vertrekt vanuit mijn handen, maar uiteindelijk terechtkomt bij iemand die het écht nodig heeft.
Naast mijn werk draag ik ook een grote passie met mij mee voor alles wat te maken heeft met boeken rond de geestelijke gezondheidszorg, pediatrie, klinische psychologie, analyse en zelfanalyse. Die inzichten neem ik onbewust elke dag mee — in hoe ik kijk, luister en betekenis probeer te geven aan wat mensen voelen en meemaken.
Deze blog is geen perfecte verzameling van mooie momenten, maar een eerlijke kijk op wat mij raakt, doet groeien en inspireert. Over zorg dragen, verbinding maken en zoeken naar zachtheid in situaties die dat niet altijd vanzelf toelaten.
Of het nu gaat over een kindje dat me bijblijft, een mama die me raakt, een inzicht uit een boek dat blijft nazinderen, of een pakketje dat met extra veel betekenis werd gemaakt — dit is waar die verhalen een plaats krijgen.
Echt, puur en recht uit het hart.
21 juli 2026
Podcast RE-KLIK De klik naar hulpverlener
Sommige gesprekken blijven nog even nazinderen. Dit was er zo eentje.
Lees het verhaal5 februari 2026
Raamkunst op dienst
Er is iets magisch aan krijtstiften op een raam. Iedere keer dat er een nieuw thema op dienst is, pak ik mijn stiften en begin te tekenen. Soms is het onze vrolijke mascotte Bazuul, soms een lieve quote, een grappig gedichtje voor Valentijn… en stiekem mijn favoriete periode: Kerst, met sneeuw, lichtjes en kleine sterretjes overal.
Lees het verhaal28 november 2025
Vertrouwen, lachjes en Zwitsal: een stukje kindertijd terug
Vandaag bracht ik bijna de hele namiddag door op de vloer met een kindje van zes maanden oud. Hij lag in een box op dienst, terwijl zijn mama en oma later zouden langskomen. Toen ik de kamer binnenkwam, begon hij spontaan te lachen en klom op me om te knuffelen. Voor een moment vergat ik de hectiek van de dienst – de piepjes van de monitoren, het constante geroezemoes – en was er alleen ruimte voor ons.
Lees het verhaal12 november 2025
De brief die liet zien dat luisteren geneest
De afgelopen twee weken volgde ik een patiënte met een eetstoornis. Vanaf het eerste moment voelde ik een klik. Niet zozeer omdat ik iets bijzonders deed, maar omdat we allebei merkten dat er ruimte was om elkaar echt te ontmoeten.
Lees het verhaal